^{زير خاكستر ذهنم باقي ست آتشي سركش و سوزنده هنوز
يادگاري است ز عشقي سوزان  كه بودم گرم و فروزنده هنوز
عشقي آنگونه كه بنيان مرا سوخت از ريشه و خاكستر كرد
غرق درحيرتم از اينكه چرا  مانده ام زنده هنوز
گاهگاهي كه دلم مي گيرد پيش خودم مي گويم
 آن كه جانم را سوخت ياد مي آرد از اين بنده هنوز
سخت جاني را ببين  كه نمردم از هجر
مرگ صد بار به از بي تو بودن باشد
گفتم از عشق تو من خواهم مرد چون نمردم هستم
 پيش چشمان تو شرمنده هنوز}

 ^{گرچه از فرط غرور اشکم از ديده نريخت 
بعد تو ليك پس از آنهمه سال  كس نديده به لبم خنده هنوز
 گفته بودند كه از دل برود يار چو از ديده برفت
سالها هست كه از دیده من رفتي ليك  دلم از مهر تو آكنده هنوز
دفتر عمر مرا  دست ايام ورقها زده است
 زير بار غم عشق قامتم خم شد و پشتم بشكست
در خيالم اما  همچنان روز نخست
تويي آن قامت بالنده هنوز
در قمار غم عشق  دل من بردي و با دست تهي
 منم آن عاشق بازنده هنوز
 آتش عشق پس از مرگ نگردد خاموش  گر كه گورم بشكافند عيان مي بينند
 زير خاكستر جسمم باقي است آتش سركش و سوزنده هنوز}